Κοίτα τη.
Γαμώτο.
Ζουλιέτ!
Από τι πάσχεις, Ζουλιέτ;
Δεν ξέρω.
Βάλε τα χέρια σου πάνω σ' αυτή την πλάκα.
Κοίτα προσεκτικά αυτή τη φωτογραφία.
ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗΣ
Τι σκέφτεσαι κοιτάζοντας αυτή τη φωτογραφία;
Ότι χρειάζεται βοήθεια;
Θες οι άλλοι να είναι ευτυχισμένοι, σωστά;
Ναι.
- Τότε δε θες να μ' απογοητεύσεις. - Όχι, γιατί το λέτε αυτό;
Νοιάζεσαι υπερβολικά για τους άλλους, Ζουλιέτ. Κακώς.
Γι' αυτό είσαι δυστυχισμένη.
Αν θες να πετύχεις στη ζωή σου, αυτό πρέπει ν' αλλάξει.
Δε θα είναι εύκολο.
Αλλά είμαι εδώ για να σε βοηθήσω.
Περιμένεις ένα λεπτό;
"Η συμπόνια προκαλεί συμπόνια."
"Ο άλλος είναι μια ψευδαίσθηση."
Να σου γνωρίσω τον Τομ.
Γεια, είμαι ο Τομ. Καλωσήλθες στο κέντρο.
- Γεια, τι κάνεις; - Γεια, είμαι η Ζουλιέτ.
Γεια, είμαι η Ζουλιέτ. Τι κάνεις;
Όχι. Δε χρειάζεται να τον ρωτήσεις τι κάνει.
Η κατάστασή του δεν πρέπει να σ' επηρεάζει.
Δοκίμασε άλλη μια φορά.
Γεια, είμαι η Ζουλιέτ.
Ο Τομ θέλει να σου μιλήσει για την εμπειρία του εδώ.
Είμαι πολύ ευχαριστημένος που μπόρεσα να έρθω εδώ.
Το νοσηλευτικό προσωπικό με βοήθησε να καταλάβω πως ήμουν άρρωστος.
Δούλευα σε εστιατόριο και ένα βράδυ έφυγα παίρνοντας απούλητα φαγητά...
για να τα μοιράσω σε τεμπέληδες στο δρόμο.
Ευτυχώς...
η αστυνομία με συνέλαβε εγκαίρως και ο δικαστής με έστειλε εδώ.
Θα δεις, μαθαίνουμε να 'μαστε ανεξάρτητοι εδώ.
Είμαι πολύ ευτυχισμένος τώρα.
Η ευτυχία μου δεν είναι η ευτυχία των άλλων.
Η ευτυχία μου δεν είναι η ευτυχία των άλλων...
Σ' ευχαριστώ, Τομ. Είμαι περήφανος για τη δουλειά που έκανα πάνω σου.
Ευχαριστώ, γιατρέ. Κι εγώ είμαι περήφανος για μένα.
Σ' αρέσει να βλέπεις τηλεόραση, Ζουλιέτ;
Όχι. Δεν παρακολουθώ.
Πρέπει να ξεκινήσεις.
Μα προτιμώ να διαβάζω...
Έχετε αναρωτηθεί τι θα συνέβαινε...
αν όλοι οι άνθρωποι έπρεπε να φροντίζουν τους άλλους;
Η απάντηση είναι απλή και τρομακτική:
αυτό θα ήταν... η Αποκάλυψη.
Αν μια μάνα, αντί να ταΐσει το παιδί της...
έβγαινε στο δρόμο για να φροντίσει άλλα παιδιά;
Το παιδί της θα λιμοκτονούσε...
"ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΤΟΜΙΚΙΣΜΟ"
Με απογοήτευσες, Ζουλιέτ.
Το να κάνετε τους άλλους ευτυχισμένους είναι αδύνατον.
Βοηθώντας τους άλλους... ξεχνάτε τον εαυτό σας.
Γιατί οι φτωχοί είναι φτωχοί;
Επειδή δεν έχουν δουλειά;
Γιατί δεν έχουν δουλειά;
- Επειδή δεν υπάρχει δουλειά γι' αυτούς; - Όχι!
Επειδή δεν τους αξίζει.
Αν έψαχναν για δουλειά, θα έβρισκαν.
Οι φτωχοί δεν προσπαθούν να τα καταφέρουν...
άρα δεν αξίζουν κάτι καλύτερο. Επαναλάβετε μετά από μένα:
Οι φτωχοί δεν αξίζουν κάτι καλύτερο.
- Οι φτωχοί δεν αξίζουν κάτι καλύτερο. - Ξανά!
Οι φτωχοί δεν αξίζουν κάτι καλύτερο.
Δε βρίσκω δουλειά επειδή έχω χάσει το πόδι μου...
λόγω του προβλήματος που έχω με το αλκοόλ.
Πεινάω! Μπορείτε να με βοηθήσετε;
Η μαμά μου μου έδωσε ένα μήλο, αν το θέλετε...
Να τι συμβαίνει, Ζουλιέτ, όταν σκεφτόμαστε μόνο τους άλλους.
Μην ανησυχείς, θα το κάνουμε μέχρι να το καταλάβεις.
Συναντώ κάποιον που έχει χαλάσει τ' αμάξι του.
Μου κάνει σήμα να σταματήσω.
1. Σταματώ, με κίνδυνο να με σκοτώσει.
2. Τον προσπερνάω.
3. Φωνάζω την αστυνομία.
4. Τον πατάω με το αμάξι μου.
Τα χέρια μου είναι γεμάτα ψώνια. Μια γιαγιά μού ανοίγει την πόρτα...
Το να κάνετε τους άλλους ευτυχισμένους είναι αδύνατον.
Το "εγώ"...
είναι πιο σημαντικό από...
το "εσείς".
Το "εσείς"...
είναι μία... ψευδαίσθηση.
Θυμάται κανείς τη συνταγή της ευτυχίας;
Ζουλιέτ;
Να σκέφτεσαι τον εαυτό σου πάνω απ' όλα;
Ωραία! Όπως έχουμε δει όλοι μαζί...
η συλλογική ευτυχία είναι το άθροισμα των ατομικών ευτυχιών.
Το πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι σκέφτονται τους άλλους, όχι τους ίδιους.
Ποτέ δε μπορούμε να ξέρουμε τι είναι καλό για τον άλλο.
Ποιος μπορεί να ξέρει καλύτερα από μένα τι χρειάζομαι;
Θέλω να αγοράσω 10 πορτοκάλια με 1 ευρώ.
Τα πορτοκάλια κοστίζουν 1 ευρώ έκαστο, οπότε όλα μαζί κάνουν 10 ευρώ.
Ναι, αλλά έχω μόνο 1 ευρώ και... έχω μια ολόκληρη οικογένεια να θρέψω...
Μπορώ να σας δώσω 2 με 1 ευρώ;
Ένα παιδί καθαρίζει με το έτσι θέλω το παρμπρίζ του αμαξιού μου.
1. Του δίνω ένα κέρμα.
2. Το χαστουκίζω.
3. Καλώ την αστυνομία.
4. Το πατάω.
Θέλετε να σκοτώσετε τα παιδιά σας;
Η ευτυχία σας παράγει την ευτυχία των άλλων.
Το να κάνετε τους άλλους ευτυχισμένους είναι αδύνατον.
Οι άλλοι είναι υπερβολικά πολλοί.
Βοηθώντας τους άλλους ξεχνάτε τον εαυτό σας.
Σταμάτα να σκέφτεσαι τους άλλους!
Σκέψου τον εαυτό σου!
Μην χάσεις ποτέ αυτό που είσαι!
Δεν είσαι εσύ που δεν έχεις προσαρμοστεί.
Είναι το σύστημα που δεν έχει προσαρμοστεί σ' εμάς.
Γαμώτο!
Ζουλιέτ;
Α, κύριε καθηγητά!
- Σας έψαχνα. - Αλήθεια;
Δε μπορώ να γυρίσω την κασέτα στην αρχή για να την ξαναδώ.
Έλα να σου δείξω.
Τα χέρια μου είναι γεμάτα ψώνια.
Μια γιαγιά μού ανοίγει την πόρτα και με καλεί να περάσω.
1. Δέχομαι και μπαίνω μέσα.
2. Αφήνω τις σακούλες που κρατάω να πέσουν στα πόδια της.
3. Καλώ την αστυνομία.
4. Περνώ από πάνω της.
Βοήθεια! Βοήθεια! Μπορείτε να με βοηθήσετε να ρίξω το μωρό;
Με βίασε ένας ζητιάνος και τώρα είμαι έγκυος.
Όχι, κυρία.
Δε θα 'πρεπε να βοηθάτε τους άλλους.
Τους φτωχούς που δεν το αξίζουν...
Έμιλι...
από 'δω η Ζουλιέτ.
Γεια σου, Έμιλι. Καλωσήλθες στο κέντρο.
Γεια.
Η Ζουλιέτ θέλει να σου μιλήσει για την εμπειρία της εδώ.
Είμαι πολύ ευτυχής που μπόρεσα να έρθω εδώ.
Το νοσηλευτικό προσωπικό με βοήθησε να καταλάβω πως ήμουν άρρωστη.
Έφτιαχνα γλυκά για αυτούς που ζουν στο δρόμο και δε δουλεύουν.
Όμως, με βοήθησαν να καταλάβω ότι όσοι δε δουλεύουν...
εμποδίζουν εμάς να δουλεύουμε και σκοτώνουν τις οικογένειές μας.
Η ευτυχία μου δεν είναι η ευτυχία των άλλων.
Η ευτυχία μου δεν είναι η ευτυχία των άλλων...
Σ' ευχαριστώ, Ζουλιέτ. Είμαι περήφανος για τη δουλειά που έκανα πάνω σου.
Ευχαριστώ, κύριε καθηγητά.
Έγινα καλά, μαμά.
Είμαι περήφανη για σένα, αγάπη μου.
Ευχαριστώ, γιατρέ.
Μην ευχαριστείτε εμένα. Να ευχαριστείτε τους εαυτούς σας.