συνθέτως καμία διάθεση για συντακτικό μακάρι να υπήρχαν μόνο πλασματικές λέξεις έτσι για να σπάνε οι μύτες των άθλιων οριστών της καθημερινότητας σε ατέλειωτους ποιητικούς τσαμπουκάδες και μυρωδιές και χρώματα –έστω– σε μια βρωμόπολη που τσακίζει τις ερωτικές σχέσεις τις ξεφτιλίζει όταν κι οι δυο ξεχνιούνται –alert– πρέπει να βρίσκεσαι σε συνεχές alert αδιάκοπη παράνοια ανόδου-πτώσεως στο σχοινί της ισορροπίας των πιο δειλών των πιο άγαρμπων των πιο ατσούμπαλων κι έτσι στο κυνηγητό επάνω να γεννάς έστω και φαφλατάδικα τις ιστορίες σου ζωτικές ενοχλητικές ακόμη και παράτολμες αρκεί να εκρήγνυνται ανάμεσα μας, η λάμψη φέρνει τη δύναμη να σκύψεις και να μαγεύεις κάθε φορά τα κομμάτια σου η μυρωδιά σου η μυρωδιά από μπαρούτι σε καπνισμένα δάχτυλα σε καθιστά ρομαντικό και γι’ αυτό επικίνδυνο αλλά το πραγματικά κραυγαλέο, αυτό το σκίρτημα στα μάτια οι πολύ πραγματικές ακτίνες ξεγελούν κάθε προσποίηση κάθε ψέμα είναι το χαμόγελο της νίκης και της ήττας ταυτόχρονα γιατί δεν έχει σημασία μαζί κουβαλούν το τίμημα του βάρους και χώρια δεν φέρνουν την «ευτυχία» και κάπως έτσι πορεύεσαι, απόλυτα μόνος, με τη σιγουριά του βήματος παρόλη τη λάσπη του δρόμου με την αβεβαιότητα της συγκυρίας που ανοίγει νέα σταυροδρόμια –η πεταλούδα στο Τόκιο– και με τους πέντε ή τους εκατοντάδες ανά καιρούς που συναντιέσαι και προσκρούσεις αναδεύεσαι αλλά και μαθαίνεις να ανταλλάσσεσαι χωρίς να ακουμπάς με τη βαθιά γνώση του περιβάλλοντος σαν το χορό του tai-chi, η δύναμη της σκέψης –ο καρκίνος είναι αρρώστια εγκεφαλική –η πιο ύπουλη ανακάλυψη του καταναγκασμού της κυριαρχίας– και η ελευθερία αυτή που φτιάχνεις σαν φωλιά στους μικρούς σου κύκλους άλλοτε απαλή και εξανεμιστική σαν σύννεφο στην κορυφή του βουνού σαν μυρωδιά των πιο όμορφων ονείρων κι άλλες φορές ζόρικη όπως το λεει ο τραγουδοποιός ζόρική κι αλίμονο μας αν τιθασεύεται οι μικρές μας ελευθερίες να αγκαζάρονται φτιάχνοντας μια αδιάσπαστη αλυσίδα που βαδίζει απαιτώντας μέσα-έξω όχι σαν αυτοσκοπός μα σαν το σφυριχτό σκοπό της αλήθειας της γύμνιας που απορρίπτει την ύπαρξη της δημόσιας αιδούς – πι-στε-υω-π.ι.σ.τ.ε.υ.ω.-πισ-τευ-ω ΠΙΣΤΕΥΩ δια ταύτα ΕΙΜΑΙ και εκπλήσσομαι από τους ανθρώπους όχι από αφέλεια όχι σαν κλαδάκι στο χείλος του καταρράχτη αλλά να, αφήνω αυτά τα μικρά παράθυρα -ίσως να φταιει το ανώριμο της ηλικίας είναι όμως θέση υπάρχει πέρα από την συνομιλία σαν μυστική συμφωνία για τις διαδρομές μας. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που σπρώχνει σε μια τελεία. Η άρτια ζυγισμένη απόφαση, οι μετρημένες παράμετροι που σε βγάζουν απ’ τη μέθη της κοινής διαδικασίας είναι το δικό σου βήμα STOP τόσο κόκκινο όσο η απάτη του πανιού στο καρφωμένο βλέμμα του ταύρου γιατί οι ταύροι έχουν δαλτονισμό και βαθιά ανθρώπινο θα στρίψεις με μάτια στην πλάτη- (αλλά δίχως κλεφτές ματιές) και τότε ανένοχα θα αφήσεις στο πρόσωπο να τρέξουν κλάματα μύξες και χρώματα και δεν πειράζει πια αν θα σε δουν πως θα σκεφτούν δεν είναι η εκδήλωση της ταραχής ο πανικός της σχιζοφρένειας είναι ακριβώς η αίσθηση του δρομέα τη στιγμή μετά το τέλος της κούρσας που καταλαγιάζει η αναπνοή και αποκαθίσταται ο παλμός της καρδιάς, ακόμη ζεστός και μουδιασμένος  και γεμάτος όταν συναντάς το κενό που «υπάρχει όσο δεν πέφτεις μέσα του» που δεν αναπληρώνεται με τίποτα γιατί δεν ρέπει γιατί δεν είναι αυτός ο σκοπός του σαν πληγή που πρέπει να κλείσει κι έχει όλους τους λόγους του κόσμου να απαιτεί αντιμετώπιση άλλη από τον τρόμο του. Τον τρόμο του κενού.

Μη φοβού την ιστορία μια κουβέντα είναι κι αυτός ο ατέλειωτος κατάλογος φόβων να μην ήταν κτήμα κανενός…μόνο όμηρος ευθυνών κι όχι άμοιρος ευθυνών με τη σιγουριά της τελευταίας λέξης, της τελευταίας σελίδας κάθε κεφάλαιο με τον απαραίτητο εγωισμό που κουβαλούν οι καιροί και την πεποίθηση της συνέχειας σε μια ζωή που ζεις μεν μόνο μια φορά αλλά σε βαρύτατους κύκλους που συνθέτουν την τολμηρά ηχηρή έννοια της εμπειρίας. Που συνδιαλέγεται. Δίχως τέλος…Δίχως τέλος.

Κατεβάστε το τεύχος 10 του επιθετικού προσδιορισμού σε αρχείο μορφής pdf πατώντας εδώ.

Φωτογραφία έξω από την κατάληψη. Ο διάλογος που διαδραματίστηκε μεταξύ των υπερήλικων αναγνωστών της αφίσας είναι αυθεντικός:

- Ο Δήμος την έβαλε;
– Οχι, τα παιδιά απο δίπλα.
– Τα αναρχικά;
– Ναι.
– Ε, τα διαόλια!

Μετά από ένα χρόνο μαθημάτων ελληνικών σε μετανάστες και πολλές συναντήσεις με διαφορετικούς ανθρώπους (ανθρώπους που δεν γνώριζαν ούτε μία ελληνική λέξη, ανθρώπους που ξέρουν Αγγλικά, ανθρώπους που δεν ξέρουν να γράφουν και να διαβάζουν ούτε στη γλώσσα τους) και από διάφορες χώρες, όπως το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές και το Ιράκ, αποφασίσαμε να καταγράψουμε ουσιαστικά τον τρόπο που οργανώσαμε το μάθημα μαζί τους συμπεριλαμβάνοντας σε ένα βιβλίο την ύλη που προέκυψε από την καταγραφή των αναγκών τους. Ένα βιβλίο που ουσιαστικά έχει γραφτεί από τους ίδιους και για αυτό θεωρούμε πως αποτελεί έναν ολοκληρωμένο οδηγό για μία πρώτη επαφή των μεταναστών με την ελληνική γλώσσα.

Η εκμάθηση της γλώσσας αποτελεί όπλο και εργαλείο στη βελτίωση της ζωής του μετανάστη και σε αυτό βασίζεται η επιλογή των περιεχομένων του βιβλίου. Θεωρούμε απαραίτητο και αναμένουμε τον εμπλουτισμό αυτών των περιεχομένων από όσους επιλέξουν να χρησιμοποιήσουν το βιβλίο και προσδοκούμε την επικοινωνία οποιασδήποτε κριτικής, διαμόρφωσης και παραλλαγής που ενδεχομένως προκύψει. Τα πεδία που ανοίγονται μέσω των μαθημάτων με τους όρους της αυτομόρφωσης χαρακτηρίζονται από αδιάλειπτη δημιουργικότητα, συνεχή ενεργοποίηση της φαντασίας, συμμετοχικότητα και διάδραση, χαρακτηριστικά που είναι αδύνατον να συμπυκνωθούν μέσα σ’ ένα βιβλίο, διότι δεν αποτελούν προκαθορισμένες πρακτικές, αλλά βασίζονται σε πραγματικές σχέσεις και ανατροφοδοτούνται μέσα από αυτές.

Το βιβλίο αυτό διακινείται έξω από τον εμπορευματικό κόσμο και μακριά από κάθε χαρακτηριστικό του. Ανεκτίμητο, χωρίς κανένα αντίτιμο και εχθρικό απέναντι σε οποιαδήποτε εμπορευματική και θεαματική λογική. Δεν αναγνωρίζει κανένα ζήτημα πνευματικής ιδιοκτησίας και η αναπαραγωγή του με οποιοδήποτε τρόπο εξυπηρετεί το μάθημα, είναι απόλυτα επιθυμητή.

Λόγω των περιορισμένων αντιτύπων η διανομή του βιβλίου αφορά αποκλειστικά χώρους, όπου πραγματοποιούνται ήδη ή πρόκειται να ξεκινήσουν μαθήματα ελληνικών αλλά και ατομικές πρωτοβουλίες. Για να είναι ωστόσο η πρόσβαση εφικτή σε όλους, το βιβλίο αυτό διατίθεται και σε ηλεκτρονική μορφή για να ταξιδέψει παντού.

Η επιθυμία μας να μοιραστούμε την εμπειρία αυτή είναι τέτοια που μας επιτρέπει να προσδοκούμε συναντήσεις και κουβέντες με όλους, όσοι συμμερίζονται την ανάγκη πραγματοποίησης μαθημάτων ελληνικών παντού. Θα θέλαμε να επικοινωνήσετε μαζί μας, εάν σας ενδιαφέρει η διοργάνωση ανοιχτής εκδήλωσης-παρουσίασης του βιβλίου και των μαθημάτων ελληνικών.

sinialo@espiv.net
sinmath@espiv.net

μπορείτε να το κατεβάσετε εδώ σε μορφή .pdf

online προβολή:

Φωτογραφία έξω από την κατάληψη. Ο διάλογος που διαδραματίστηκε μεταξύ των υπερήλικων αναγνωστών της αφίσας είναι αυθεντικός:

-Ο Δήμος την έβαλε;
-Οχι, τα παιδιά απο δίπλα
-Τα αναρχικά;
-Ναι
-Ε, τα διαόλια!

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΠΟΛΥΜΟΡΦΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ

To πρωί της Παρασκευής 4/5/2012, συνεργείο της ΕΣΗΕΑ (4-5 άτομα) παραβίασαν με τροχό το χώρο πολύμορφης δράσης αναρχικών στην οδό Ζαΐμη 11 στα Εξάρχεια. Τα συγκεκριμένα άτομα λειτούργησαν οργανωμένα έχοντας υπόψιν τους προφανώς δύο παράγοντες: Πρώτον, στο επόμενο τετράγωνο στεγάζεται το υπουργείο πολιτισμού και βρίσκεται μόνιμα διμοιρία των ΜΑΤ. Δεύτερον, την ίδια μέρα από το πρωί ομάδες ΔΕΛΤΑ έκαναν βόλτες στην περιοχή των Εξαρχείων.Αυτά τα δυο στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι για την παραβίαση του κτηρίου υπήρχε «κάλυψη».

Η συγκεκριμένη ενέργεια προφανώς έχει γίνει εν γνώσει του προεδρίου της ΕΣΗΕΑ στο οποίο προεδρεύει ο γνωστός δημοσιογράφος και συνδικαλιστής του ΣΥΡΙΖΑ Δ.Τρίμης.

Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο μιας γενικευμένης επίθεσης του καθεστώτος σε στέκια,καταλήψεις και ελεύθερους κοινωνικούς χώρους και βρίσκεται σε πλήρη ακολουθία με τις επερωτήσεις του φασίστα βουλευτή Αδ.Γεωργιάδη, τις κινήσεις ενάντια σε καταλήψεις της συναδέλφισσάς του Άννας Διαμαντοπούλου και ακολουθεί η «προοδευτική» ηγεσία της ΕΣΗΕΑ.

Το κτήριο ήταν για χρόνια εγκαταλελειμμένο.Το 1999 τελέστηκαν εργασίες για αποκατάσταση της προσόψεως του κτηρίου με χρηματοδότηση από το υπουργείο πολιτισμού ενώ ο εσωτερικός χώρος βρισκόταν σε άθλια κατάσταση. Από τον Μάιο του 2008 το κτήριο λειτουργεί ως χώρος πολύμορφης δράσης αναρχικών. Ο χώρος κατέστει λειτουργικός έπειτα από εκτεταμένες εργασίες που έγιναν στον εσωτερικό χώρο του κτηρίου από συντρόφους,-ισσες και αλληλέγγυους,-ες.

Έκτοτε έχει συνεχή δράση με σκοπό την κοινωνική απεύθυνση. Στεγάζει εγχειρήματα των ανοιχτών συνελεύσεων αναρχικών στις γειτονιές όπως και άλλες κοινωνικές δράσεις. Κάθε εβδομάδα υπάρχει συγκεκριμένο πρόγραμμα εκδηλώσεων όπως συζητήσεις,προβολές ταινιών κ.α. Λειτουργούν επίσης βιβλιοθήκη-αναγνωστήριο,ταινιοθήκη,αίθουσα Η/Υ και ένα μεγάλο αρχείο αφισών που αφορούν κοινωνικούς αγώνες.

Επομένως, η λειτουργία του χώρου δεν έχει καμία σχέση με τις συκοφαντίες των ΜΜΕ και αυτό το έχουν διαπιστώσει τόσο τα άτομα που μετείχαν και μετέχουν στις δράσεις όσο και όσοι έχουν επισκεφθεί το χώρο.

Απέναντι στις νεοφιλελεύθερες κορώνες για αξιοποιήση-«ξεπούλημα» των χώρων εμείς έχουμε να αντιτάξουμε τα ανοιχτά αυτοοργανωμένα εγχειρήματα που λειτουργούν αντιιεραρχικά με σκοπό την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΕΚΙΑ,ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ-ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑ

Το κείμενο προέκυψε ύστερα από συζήτηση μετά την προβολή ταινίας στο χώρο πολύμορφης δράσης αναρχικών.